schrijfster/journalist

Annemarie Haverkamp is 42 jaar. Geheel onverwacht kwam haar zoon Job in 2004 ernstig gehandicapt op de wereld. Eenmaal van de schrik bekomen, besloot Annemarie in De Gelderlander een column te schrijven over Job. Omdat ze de buitenwereld graag wil laten zien hoe het echt is, het dagelijks leven met een gehandicapt kind. De columns werden gebundeld in twee boeken. Haar eerste non-fictieroman Dolgelukkig zijn wij verscheen 19 oktober 2010 bij uitgeverij Nieuw Amsterdam. Het taboedoorbrekende boek genereerde veel media-aandacht. Annemarie studeerde culturele antropologie, werkte als redacteur, redactiechef en columnist bij De Gelderlander, was chef van het Arnhem/Nijmegen-magazine Luxity en is nu hoofdredacteur van universiteitsblad Vox.

Publicaties

  • Job gaat viral

    November 2016


De kunst van het wachten

Juist door Job realiseer ik me hoe bevrijdend het is om te doen wat je echt wilt

Nog vier uur voor ik naar Boston vlieg. Ik neem een teug Schiphol-lucht en bestel bij Starbucks een cappuccino met cheesecake. De komende vier uur doe ik niets, behalve wachten. En ik vind het heerlijk. Reizen is voor mij pure ontspanning. Inclusief het in de rij staan en hangen bij gate D68. Elk uur op […]

Winkelen met Job

Het gordijn is zo laag dat ik eroverheen kan kijken. Handig, want zo zie ik bijtijds dat Job een puntige schaar uit mijn tas naar boven tovert en ermee begint te zwaaien

Job is nog (een beetje) ziek thuis, maar ik heb nieuwe kleren nodig. Hij moet dus mee naar de stad. Geen probleem, vindt Job. Samen op de rolstoelfiets is leuk. ‘Hallo allemaal mensen’, groet hij het winkelende publiek. Kledingwinkels vindt hij fijn. Lekker met je hand langs al die rekken met zachte stofjes (sorry winkelmedewerkers). […]

Eetstress

De plastic flesjes drinkvoeding zijn nu de spinazie waar Job - dertien en door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt - groot op zal worden

Voor de derde week op rij is Job ziek. Eet nauwelijks, hoest veel, valt in slaap na elke inspanning en heeft nog steeds die opgezette klier in zijn hals. Inmiddels zit hij aan de antibiotica, in de hoop dat wat zijn lichaam niet lijkt te kunnen verslaan, zich wel gewonnen geeft na deze kuur. Uitgerekend […]

Mijn zoon is soms een cryptogram

Job is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt: de cirkelredenatie is typisch, de kunst is de uitgang vinden

Mijn zoon is soms een cryptogram. Je moet associatief kunnen denken om hem te begrijpen. Deze week is hij ziek. Dat betekent gejammer in de nacht. Op erbarmelijke tijdstippen sta ik naast zijn bed. ‘Waarom moet je huilen, Job?’ ‘Omdat verdrietig.’ ‘Waarom ben je dan verdrietig?’ ‘Omdat huilen.’ Ik ga er maar even bij zitten. […]

Kille rekenmeesters zijn gelukkig in de minderheid

Job - dertien - is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt

‘Huil alstublieft niet mevrouw Haverkamp.’ Deze boodschap, opgeschreven door een mij onbekende dame van 74, cirkelt al dagen door mijn hoofd. Als een dichtregel. De vrouw reageerde op mijn column van vorige week. Daarin beschreef ik mijn pijn als mensen me weer eens vragen ‘of ik het wist’. Of ik dus 13 jaar geleden moedwillig […]

Schuld

Wie schrijft, kan reacties verwachten. Ik weet dat. Maar hoe vaak moet ik me nog verantwoorden voor mijn gehandicapte kind

Ik kan er niets aan doen. Na dertien jaar trek ik het me nog steeds vreselijk aan, voel ik me rot en ga ik me verdedigen. Nu weer naar aanleiding van een verhaal over Job in Human, het magazine van het Humanistisch Verbond. Een lezer informeerde bij de redactie of ik moedwillig een kind ‘met […]

Een zwak voor gehandicapten en minder bedeelden

"Verstelwerk liet oma doen door Dina, een misvormde vrouw met een bochel. Ik lees dat ze in de zomer kinderen uit kindertehuizen liet logeren op de boerderij. Dat er in de Tweede Wereldoorlog plek was voor onderduikers"

Job – dertien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt.‘Je hebt zeker nog nooit zo’n zieke oma gezien’, zei ze. Haar stem was zacht. Oma lag op haar rug in het bed. Ik denk dat ik behoedzaam de slaapkamer was binnengekomen. Want beneden in de keuken had mijn tante me gewaarschuwd: ‘Je mag […]

Sneeuw in de lente

Deze sneeuw valt niet omlaag. Alsof de vlokken geen zin hebben de zwaartekracht te gehoorzamen. Ik ben benieuwd hoe Job dit verklaart in zijn hoofd.

Job – dertien – is door een chromosoomafwijking verstandelijk en lichamelijk gehandicapt. ‘Sneeuw’, zegt Job en hij steekt een geopend handje voor zich uit. Alsof hij de vlokken gaat vangen. Het is bijna april en we zijn binnen, in de badkamer om precies te zijn. Ik zie geen sneeuw. Wat ik wel zie: zon. Sinds […]

Voor het eerst een meisje met Down in de Hema folder, leuk en stom tegelijk

"Je moet gehandicapte kinderen eerst zichtbaar maken – desnoods in een Hema-vitrine – willen ze op den duur onzichtbaar worden."

Er staat een meisje met Down in de folder van de Hema. Ik vind dat goed en stom tegelijk. Stom omdat we in 2017 leven en dit ‘voor het eerst in de geschiedenis’ is. Hallo! Is Down pas vorig jaar ontdekt ofzo? Maar het is ook goed, omdat het nu eenmaal zo werkt. Je moet […]

De nieuwe wapens van Trump

Donald Trump snijdt in hulp voor gehandicapte kinderen, terwijl zijn investeringen in Defensie ervoor zullen zorgen dat er veel meer gehandicapte kinderen bij komen

De nieuwe president van Amerika wil dus fors bezuinigen op buitenlandse uitgaven, inclusief ontwikkelingshulp. Hij gaat miljarden extra steken in Defensie en die switch zal wereldwijd kinderen met een handicap raken, zo wordt gevreesd. Want veel internationale hulpprogramma’s draaien op de steun van de grote Amerikaanse organisaties. Ik zag met eigen ogen hoe goed internationale hulp […]

Meer zien