Student Toegepaste Psychologie

Ik ben Mariam El Maslouhi en al sinds 20 februari 2011 actief met het volgen/vertalen van de gebeurtenissen en protesten in Marokko en ben activiste bij 20 februari beweging. Ik studeer toegepaste Psychologie aan de hogeschool Leiden.

Luisteren naar een ongemakkelijke boodschap

Arzu Aslan, Mariam El Maslouhi, Seada Nourhussen en Anousha Nzume reageren op het interview met hen in NRC Handelsblad #LuisterOok

Arzu Aslan, Mariam El Maslouhi, Seada Nourhussen en Anousha Nzume zijn vier vrouwen die op Twitter de strijd aan gaan tegen racisme en white privilege. NRC schreef zaterdag uitgebreid over hun opvattingen en ervaringen. Dat leverde een storm van reacties op. Hier op Joop een door hen vieren gezamenlijk geschreven reactie op de commotie.

Gekleurde Nederlanders, laat je horen

'We tolereren teveel. We tolereren dat er wordt gesproken over Zwarte Piet-fundamentalisme, mediamarokkanen en zeiknegers. Ik ben daar klaar mee'

Met de intocht van Sinterklaas bereikt het Zwarte Pieten-debat een van zijn hoogtepunten. Terwijl ik Nederland door een versnelde pubertijd heen zie gaan ben ik erg blij met de Zwarte Pieten-discussie, maar kan ik mijn irritatie en verontwaardiging niet verbergen wanneer ik zie hoe nog steeds stemmen van kleurlingen niet serieus genomen worden. Hoe ik tot deze conclusie gekomen ben is na het lezen van de reacties op de trailer van de documentaire Our colonial Hangover van Sunny Bergman. Mijn stuk zal echter niet over de documentaire van Sunny Bergman gaan, maar over hoe wij, als allochtonen, kleurlingen, Nederlanders met een migrantenachtergrond opgelucht reageren op de verontwaardiging van mensen in het buitenland. Zien wij onze eigen stem dan niet als volwaardig genoeg om Nederland ervan te overtuigen dat Zwarte Piet verleden tijd is?

‘En jouw God is nog steeds Allah?’

Halsema lijkt het idee te hebben dat strijden tegen islamitische religieuze regels altijd betekent dat je Allah inruilt voor een andere God of hem helemaal weg doet

Vanaf 11 mei zendt de NTR de zesdelige documentaire ‘Seks en de Zonde’ uit. Een serie van Femke Halsema en Hassnae Bouazza waarin ‘vrouwen in de islamitische wereld’ aan het woord zullen komen. Ibtissam Abaaziz (Sociologe), Miriyam Aouragh (Docent Politieke Antropologie aan Oxford University) en Mariam El Maslouhi recenseren iedere week de aflevering.

Femke Halsema en haar zondes

In de documentaire 'Seks en de Zonde' zijn de vrouwen geselecteerd op basis van een saaie en eenzijdige notie van hoe een geƫmancipeerde moslima zou moeten zijn

Vanaf 11 mei zendt de NTR de zesdelige documentaire ‘Seks en de Zonde’ uit. Een serie van Femke Halsema en Hassnae Bouazza waarin ‘vrouwen in de islamitische wereld’ aan het woord zullen komen. Femke Halsema toont zich medestander in de strijd voor emancipatie van de islamitische vrouw. Wat de context van die strijd is en hoe vrouwen in Nederland dat op hun eigen diverse manieren interpreteren is heel belangrijk, maar daar zien we niet veel van terug in deze aflevering. Wat we vooral konden zien, is de zoveelste eenzijdige en vooringenomen blik op het thema ‘islam’. Dat is overigens niet vreemd in ons poldermedialandschap waar het traditie is om moslimvrouwen te reduceren tot wat ze al dan niet op hun hoofd dragen.

Ode aan de Marokkaanse man

We kennen alleen het schrikbeeld van Opsporing Verzocht, maar als we dan toch gaan stereotyperen, dan liever goed!

Ik liep al een tijdje met het idee in mijn hoofd om een brief te schrijven aan ‘de Marokkaanse man’ en werd mij ervan bewust dat wanneer ik dat zou doen ik me schuldig zou maken aan het romantiseren en stereotyperen van die Marokkaanse man, maar dan in positieve zin. Is dat erg? De vrouw uit de Oriënt is in talloze boeken en films de hemel in geprezen en de bekeerde Nederlandse man is bij voorbaat al de perfecte man. Als het echter over Noord-Afrikaanse mannen gaat houden we het liever bij Opsporing Verzocht. Die stereotypering is omarmd en geaccepteerd, maar ik wil vandaag de rollen omdraaien. Van de boeman een Romeo maken. Want als we dan gaan discrimineren en stereotyperen, doe het dan goed.

Happy Birthday, 20 februari beweging!

Dankzij de 20 februari-beweging durven jongeren in Marokko nu zonder angst kritisch te zijn

Drie jaar geleden, op zondag 20 februari, gingen duizenden Marokkanen in alle steden de straten op want ze hadden een afspraak met democratie. Ik sprak de dag ervoor nog een vriendin uit Fès die de trein wilde pakken naar Rabat om te demonstreren. Ze was een paar dagen daarvoor in elkaar geslagen door politie in burgerkleding.

Geen bedankje voor de koning

Marokkaanse winnares VN mensenrechtenprijs Khadija Riyadi tart koninklijke traditie

Het was een mooie week om stil te staan bij de mensenrechten vorige week. Dinsdag stonden we allen stil bij de herdenking van Nelson Mandela, op wat ook de Internationale Dag van de Mensenrechten was. Op dezelfde dag ontving de Marokkaanse mensenrechtenactiviste Khadija Riyadi de Mensenrechtenprijs van de Verenigde Naties. Zij is de eerste Marokkaanse vrouw die deze prijs in ontvangst mag nemen.

Marokkaanse misstanden

Waarom wel op de barricades voor Palestina maar niet voor Marokko?

Zaterdag wordt er geprotesteerd bij de Marokkaanse ambassade in Den Haag uit solidariteit met Ali Anouzla en soms word ik er wanhopig van. Eigenlijk best vaak. Wanneer er wat gebeurt in Marokko en ik de Nederlandse Marokkanen niet kan bereiken. Niet kan bewegen, boos kan maken en ze niet eens kan ergeren.