1.162
33

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Auto

Maar zou ik de kwakkelende economie dan niet moeten stimuleren met de aanschaf van een nieuwe auto?

Vorige week moest mijn achtjarige auto naar de garage. Opgelucht haalde ik hem op nadat hij de APK keuring met glans had doorstaan. ‘Mam’, zo vroeg mijn achtjarige dochter, ‘moeten wij niet eens een nieuwe auto kopen?’ Toegegeven, als statussymbool doorstaat onze Hyundai Getz de keuring absoluut niet met glans. Status ontleen ik echter toch liever aan andere zaken.

Maar zou ik de kwakkelende economie dan niet moeten stimuleren met de aanschaf van een nieuwe auto? In de oorspronkelijke Griekse betekenis staat economie – ‘oikos nemein’ – voor orde in het huishouden. Dit in tegenstelling tot de chermastiek – ‘chremastikè’ – die voor de Grieken stond voor ‘de kunst van het rijk worden’.

Waar heeft het huishouden Sent dan behoefte aan? Ik wil pas een nieuwe auto als de huidige niet meer aan mijn vervoerswensen voldoet. Zo bezien kan consumptie als negatief worden beschouwd. Gaat de auto kapot, dan moet ik hem laten repareren of vervangen. Dat is echter een teken dat mijn auto minder waard is geworden.

Meer dan van de auto zelf, word ik gelukkig van de vervoerswensen die mijn auto voor mij bevredigt. Oftewel, huishoudens hebben behoefte aan gebruiksrechten in plaats van bezit. Denk, bijvoorbeeld, aan wasbeurten in plaats van wasmachines, verlichting in plaats van lampen en woongenot in plaats van een huis.

Om mijn favoriete filosoof Loesje maar weer eens te citeren: ‘Voor hetzelfde geld koop je niets.’ Of liever, voor hetzelfde geld koop je gebruiksrechten. Laat die de motor zijn van de economische opleving. De motor van mijn Hyundai Getz geeft alvast het goede voorbeeld.

Dit artikel verscheen eerder op Voxweb

Volg Esther-Mirjam Sent ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (33)