Laatste update 13:42
658
12

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Drukke moeders zijn gelukkige moeders

Ik vind het een voorrecht om kinderen en carrière te mogen combineren

‘Wat knap dat je kinderen en carrière kunt combineren.’ Als ik dat weer eens hoor, vraag ik me af hoe vaak dat tegen mannen wordt gezegd. Maar daar wil ik het nu niet over hebben; wel over het feit dat ik het een voorrecht vind om kinderen en carrière te mogen combineren, en dat ik er blijkens experimenteel onderzoek ook nog eens gelukkig van word.

4585267806_be937b9f8c_bBeloning
Laat een groep mensen twee enquêtes invullen met vijftien minuten ertussen. Laat de deelnemers kiezen om gedurende die vijftien minuten een korte of lange afstand te lopen om de eerste vragenlijst in te leveren en geef ze dezelfde beloning. Degenen die de korte afstand lopen, moeten blijven wachten tot de tweede enquête ingevuld kan worden, en degenen die de lange afstand lopen, mogen meteen verder met de tweede.

Dan kiest de meerderheid voor de korte afstand. Geef mensen vergelijkbare maar verschillende beloning — denk aan witte versus pure chocolade — dan kiest de meerderheid voor de lange afstand. Onderzoek vervolgens welke mensen het gelukkigst zijn na afloop van het experiment, en degenen die de lange afstand hebben gelopen zijn gelukkiger.

Druk
Oftewel, we dénken een voorkeur voor verveling te hebben, maar worden juist gelukkiger van bezig zijn. Daarom laat het vliegveld in Houston ons langer lopen naar de bagageband, met als gevolg dat het aantal klachten is verminderd. Een mogelijke verklaring is dat we minder negatieve emoties ervaren als we druk zijn.

Kortom, ik ben een drukke en gelukkige moeder, wetenschapper en politicus. En ik heb drukke kinderen, dus die moeten ook gelukkig zijn. Alhoewel? ‘Kinderen hebben het druk. Ja, je moet wat verzinnen om je ouders te ontlopen’, aldus Loesje.

Deze column verscheen eerder, onder de naam ‘Druk druk druk’ op Voxweb.

Cc-foto: Happy Worker

Geef een reactie

Laatste reacties (12)