1.871
18

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Elkaar cadeaus geven is ontzettend inefficiënt

Advies van een econoom aan de Kerstman (en de Sint voor volgend jaar)

Heeft Sint voor mijn dochter een leuk boek gekocht, blijkt ze de schrijver al lang niet meer interessant te vinden. Heeft Piet voor mijn zoon lego ninjago gekocht, blijkt de jongeman tegenwoordig fan van lego technic. Als ze mij als econoom om advies hadden gevraagd, dan hadden Sint en Piet er niet zo naast gezeten. Nu maar hopen dat de Kerstman wel bij me aan zal kloppen.

Economen begrijpen namelijk waarom het niet efficiënt is om elkaar cadeaus te geven. Vanwege de verschillen tussen de voorkeuren van de ontvanger en de keuze van de gever, veroorzaakt het geven van cadeaus een welvaartsverlies. Dit kan worden vermeden als ofwel iedereen zijn of haar eigen cadeaus mag kiezen ofwel de gever geld zou geven als cadeau.

Maar zaten Sint en Piet er eigenlijk wel zo naast? Roept het boek geen herinneringen op aan het grappige, bijbehorende gedicht? En doet de lego niet terugdenken aan de mooie, bijbehorende surprise? Uiteindelijk was het toch een heerlijk avondje? Doet de Kerstman er dan wel goed aan mijn advies te volgen?

Wat economen over het hoofd zien, is dat het geven van cadeaus ook een symbolische waarde heeft. Als gevolg daarvan waarderen de ontvangers en gevers een cadeau anders dan een (louter) substantief product. Als zingeving meegenomen wordt in de analyse van het geven van cadeaus, wordt de welvaartsanalyse van economen zelf zinloos.

Dat wordt een gezellig kerstfeest in huize Sent met boekenbonnen en speelgoedbonnen.

Dit opiniestuk verscheen eerder bij Vox Magazine

Geef een reactie

Laatste reacties (18)