688
0

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Het ‘origami-experiment’

Misschien bereid ik mijn dochter niet voor op een succesvolle managementcarrière, maar voor een Ikea-kast zal ze haar hand later niet omdraaien

Het oudste boefje Sent moet binnenkort haar spreekbeurt houden. Nadat ik haar kort had ingewijd in de mogelijkheden van PowerPoint, ging ze enthousiast aan de slag met een overdaad aan plaatjes, animaties en transities. Hoewel het me geweldig veel moeite kostte me er niet mee te bemoeien, liet ik haar zo veel mogelijk haar eigen gang gaan.

Immers, het ‘origami-experiment’ laat zien dat mensen hun werk meer waarderen wanneer ze er zelf moeite voor moeten doen. Proefpersonen – die geen ervaring hebben met origami – vouwen bepaalde (niet al te mooie) origami-vormen met behulp van instructies. Vervolgens doen ze dit zonder hulp van instructies. Deze laatste origami-exemplaren worden door bijstanders unaniem als lelijkst beoordeeld. Maar de proefpersonen zelf denken daar heel anders over. Zij blijken bereid vijf maal zo veel te betalen dan de omstanders voor de origamivormen die ze zonder instructie hebben gevouwen. Zij beoordelen deze daarnaast ook als mooier vergeleken met de exemplaren die zij met behulp van instructies hebben gemaakt. Oftewel, de individuele beoordeling van onze eigen werkoutput is direct gerelateerd aan de inspanning die we geleverd hebben.

Bedrijven als Ikea maken hier handig gebruik van. Wat een gevoel van voldoening geeft het als die Billy boekenkast in elkaar is gezet! Het zogenaamde Ikea-effect kan echter ook negatieve gevolgen hebben. Zo kunnen managers soms maar moeilijk afstand nemen van een slechtlopend project waarin ze veel geïnvesteerd hebben. En managers negeren vaak goede ideeën die elders zijn ontwikkeld ten faveure van mogelijk inferieure ideeën die intern zijn ontwikkeld.

Misschien bereid ik mijn dochter niet voor op een succesvolle managementcarrière, maar voor een Ikea-kast zal ze haar hand later niet omdraaien.

Deze column verscheen ook op Voxweb

Fit

Esther-Mirjam schreef onder meer: Fit, verbeter de conditie van uw organisatie


Volg Esther-Mirjam ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (0)