1.114
11

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Je naam

Wat zegt jouw naam over jou?

cc-foto: zeze57
cc-foto: zeze57

Best wel onhandig, zo’n dubbele voornaam. Het begon met ouders die niet konden kiezen en eindigde uiteindelijk in een scheiding. Maar je kunt het veel erger treffen.

Je zal maar Wayne heten. Waarom? Aan een groep Britse psychiaters is gevraagd een diagnose te geven op basis van één pagina met een beschrijving van een man die een treinconducteur had aangevallen. Sommigen moesten deze ‘Matthew’ beoordelen, en meenden met een geesteszieke van doen te hebben. Deze had vooral medische hulp nodig. Sommigen werd gevraagd om deze ‘Wayne’ in te schatten, en zij meenden met een drugsgebruiker te maken te hebben. Die was vooral een nietsnut.

Of is een naam die met een lagere klasse wordt geassocieerd toch nog beter dan een vrouwelijke naam? Aan een groep mannen en vrouwen is gevraagd vergelijkbare artikelen te beoordelen, geschreven door John T. McKay, Joan T. McKay en J.T. McKay. Het artikel van John werd als aanmerkelijk beter beoordeeld. De evaluaties van Joan en J.T. verschilden niet veel, omdat de meerderheid van de recensenten meende dat J.T. een vrouw was. Ook de vrouwen beoordeelden het artikel van John als beter, maar het verschil bij hen was minder groot.

Kortom, kwaliteit beoordelen we door een klasse- en sexebril. Om Loesje te citeren: ‘Pas op. Vooroordelen kunnen leiden tot teleurstellingen.’ Maar ja, een Arnhems meisje kan natuurlijk alleen maar teleurstellen. Zo erg heb ik het nog niet, maar mijn ouders hadden me wel beter Eric-Matthew kunnen noemen.

Deze column verscheen eerder op Voxweb

Geef een reactie

Laatste reacties (11)