1.081
1

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Middel tegen vieze treinen

Zo verbeter je het gedrag van anderen

Wat een smeerboel is het soms in de treinen nu de schoonmakers staken. Hoewel het algemeen bekend is dat het niet de bedoeling is om afval te laten slingeren, laten mensen de troep toch liggen wanneer anderen dat ook doen. Kortom, de smeerboel wordt alleen maar groter.

Soms komen we als gevolg van onze diepgewortelde neiging tot conformiteit in een negatieve spiraal terecht, maar soms kan het ook ingezet worden voor een positief effect. Dat kan door te benadrukken ‘wat anderen doen.’

Zo laat een experiment in de Verenigde Staten zien dat het hergebruik van hotelhanddoeken kan worden gestimuleerd door hotelgasten te informeren over het gedrag van andere gasten. Hotelgasten blijken hun handdoeken vaker nog een keer te gebruiken als niet alleen verduidelijkt wordt dat dit bijdraagt aan een schoner milieu, maar als ook aangegeven wordt dat andere hotelgasten hun handdoek meerdere malen gebruiken.

Eenzelfde effect doet zich voor bij pogingen het energieverbruik van huishoudens terug te dringen door hen middels flyers op de hoogte te stellen van het gemiddelde energieverbruik in de buurt. Huishoudens die bovengemiddeld energie gebruiken, minderen hun energiegebruik. Maar wat als dat gemiddelde belabberd is, zoals in de smerige treinen? En wat als je energieverbruik lager ligt dan het gemiddelde?

De huishoudens met een beneden gemiddeld energieverbruik meerderen juist hun energiegebruik — het zogenaamde ‘boemerangeffect’. Om dat te overkomen, helpt het benadrukken van ‘wat mensen zouden moeten doen’. Het toevoegen van positieve smileys voor huishoudens die onder het gemiddelde energieverbruik zitten en van negatieve smileys voor huishoudens die daarboven zitten, zorgt ervoor dat het negatieve boemerangeffect verdwijnt.

Vanaf nu ga ik gewapend met een stapel sip kijkende smiley-stickers op stap in de hoop dat zo de reizigers met mij een bijdrage willen leveren aan het schoonhouden van de treinen.

Geef een reactie

Laatste reactie