1.032
4

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Verliesaversie

Hoe de angst om een voorsprong kwijt te raken prestaties belemmert

Pinksterdagen. Gezellig. In plaats van de woonboulevard te bezoeken, houdt de familie Sent een spelletjesmiddag. Nou ja, gezellig. Een niet nader te benoemen familielid kan niet erg goed tegen zijn verlies. En dan gaat het nog maar om een spelletje Rummikub onder amateurs. Professionele golfers blijken ook niet goed tegen hun verlies te kunnen. Erger, hun prestaties blijken daaronder te lijden.

Even wat achtergrond voor de niet-golfers: een par is het getal dat aangeeft in hoeveel slagen een zeer goede speler een hole speelt. Een birdie is een hole die in één slag onder par gespeeld wordt, terwijl een bogey een hole is die in één slag boven par gespeeld wordt. Een putt, tenslotte, is de slag naar de hole.

Onderzoekers hebben ruim 2,5 miljoen putts bestudeerd, daarbij alleen gekeken naar de laatste fase van elke hole en bijgehouden hoe accuraat de golfer heeft gespeeld: heeft een speler een par-putt behaald of gemist, of heeft hij een birdie-putt behaald of gemist?

De onderzoekers vonden dat de professionele golfspelers significant minder accuraat zijn in birdie-putts dan in par-putts – terwijl beide vormen van de bal slaan even moeilijk zouden moeten zijn. Oftewel: hoewel professionele golfspelers, vanwege de enorme geldbedragen die te winnen zijn, eigenlijk zouden moeten streven naar het optimaal benutten van elke putt, blijkt uit dit onderzoek dat birdie-putts minder vaak raak worden geslagen dan par-putts.

Waar de golfers last van hebben is verliesaversie. Ze staan op voorsprong en worden gehinderd door de angst die kwijt te raken.

Het fenomeen dat verliezen ons twee keer zo hard raken als winsten worden gewaardeerd, verklaart ook waarom investeerders liever winstgevende aandelen verkopen en verliesgevende aandelen behouden. Ze zijn bang om hun verlies te nemen, en het verkopen van aandelen met verlies maakt het verlies ook nog eens tastbaar. Daarom proberen ze het verlies zo lang mogelijk uit te stellen. Het eindresultaat is vaak nog meer verlies.
In marketing wordt verlies-aversie ingezet door, bijvoorbeeld, proefabonnementen en kortingen aan te bieden.

Dan is het jammer dat spelletjesmiddagen uit de mode lijken te zijn geraakt. Zij die wennen aan verlies zijn betere golfspelers en investeerders, en worden als consumenten minder vaak bedonderd.

Deze column werd eerder gepubliceerd op Vox

Geef een reactie

Laatste reacties (4)