1.394
14

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Voetbalanalisten

Waarom blijven we aan de lippen van analisten hangen als de uitkomst niet te beïnvloeden is?

Voorafgaand aan de kwalificatieronde voor het Europees Kampioenschap voetbal, waren de voetbalanalisten grotendeels optimistisch over de kansen van Oranje om het toernooi in Frankrijk te bereiken, om nog maar te zwijgen over de verwachte kansen tijdens het EK. Na afloop buitelden ze over elkaar heen in hun kritiek op de wanprestaties van het team. Dat roept de vraag op waarom we eigenlijk aan hun lippen bleven hangen. Immers, na de afgang viel de uitkomst toch niet meer te beïnvloeden.

Dit gedrag is een expressie van de zogenaamde ‘Illusion of Control’. Deze bias wordt geïllustreerd door een experiment met volgende opties:

1. Een aandeel wordt willekeurig geselecteerd van het Financieele Dagblad. Je mag raden of het aandeel morgen zal stijgen of dalen. Als je voorspelling correct is, win je vijf euro.

2. Een aandeel wordt willekeurig geselecteerd van het Financieele Dagblad. Je mag raden of het aandeel gister is gestegen of gedaald, uiteraard zonder de mogelijkheid om dit na te gaan. Als je voorspelling correct is, win je vijf euro.

Hoewel in beide situaties geen enkele controle uitgeoefend kan worden op de uitkomst, geven de meeste mensen de voorkeur aan de eerste optie boven de tweede. Ze hebben namelijk de illusie dat ze nog een bepaalde controle uit kunnen oefenen op de toekomstontwikkeling van het aandeel. Bij de tweede optie is de situatie al geschied en voelt het alsof er niets meer aan gedaan kan worden, en dit is veel onprettiger.

Het gevolg is dat op financiële markten meer risico’s worden genomen omdat investeerders de illusie hebben de uitkomst te kunnen beïnvloeden. En het gevolg is dat mensen economen blijven vragen om voorspellingen te doen, alhoewel ze weten dat economen hopeloos slecht zijn in voorspellen.

Eigenlijk zijn economen uiteindelijk net voetbalanalisten. En voetbal is economie. Dus als de bondscoach nog een nieuwe analist zoekt, houd ik me dubbel aanbevolen.

Deze column verscheen ook op Voxweb

Fit

Esther-Mirjam schreef onder meer: Fit, verbeter de conditie van uw organisatie


Volg Esther-Mirjam ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (14)