1.728
21

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Waarom het slechte nieuws van Volkswagen extra hard aankomt

We reageren sterker op slecht nieuws dan op goede berichten

Met het schandaal rond Volkswagen ben ik extra blij met de Hyundai Getz die al ruim tien jaar bij mij in trouwe dienst is. Daarmee is een stevige dosis cognitieve dissonantie mij niet vreemd. Immers, net als de meeste mensen voel ik een sterke drang om mijn keuzes achteraf goed te praten. Daarbij sluit ik mij bij voorkeur af voor slecht nieuws over de Hyundai Getz.

Deze cognitieve dissonantie was voor de eigenaren van Volkswagens de afgelopen week helaas niet weggelegd. Ze werden om de oren geslagen met het ene slecht-nieuws-bericht na het andere. Dat raakte hun extra hard, want mensen reageren sterker op slecht nieuws dan op goede berichten.

In een experiment, bijvoorbeeld, werd mensen een willekeurig plaatje van een persoon getoond. Vervolgens moesten ze deze personen een ranking geven van 1 tot 9, en aangeven hoe zeker ze van dit gevoel waren. Wat bleek? De deelnemers waren héél zeker van hun negatieve beoordelingen, maar juist veel mínder zeker van hun positieve beoordelingen.

Ook in ons stemgedrag reageren we sterker op slecht nieuws dan op goede berichten. Zo worden regeringspartijen hard gestraft voor negatieve economische omstandigheden, maar nauwelijks beloond voor positieve economische ontwikkelingen.

Kortom, is het vertrouwen in Volkswagen eenmaal ingedeukt, dan vraagt het herstel van dat vertrouwen om nog méér goed-nieuws-berichten dan de negatieve van de afgelopen week. Gelukkig heeft de auto-industrie veel ervaring met uitdeuken, om van de monteur van mijn Hyundai Getz nog maar te zwijgen.

Deze column verscheen ook op Voxweb

Fit

Esther-Mirjam schreef onder meer: Fit, verbeter de conditie van uw organisatie


Volg Esther-Mirjam ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (21)