3.076
58

Hoogleraar Economie

Esther-Mirjam Sent is hoogleraar Economische Theorie en Economisch Beleid aan de Radboud Universiteit Nijmegen en lid van de Eerste Kamer voor de PvdA. Hiervoor doceerde zij aan de University of Notre Dame in de Verenigde Staten en is zij visiting fellow geweest aan de London School of Economics en de Erasmus Universiteit Rotterdam. Haar onderzoeksinteresses omvatten de geschiedenis en filosofie van de economische wetenschappen alsmede de economie van de wetenschap hetgeen onder andere is uitgemond in twee boeken: The Evolving Rationality of Rational Expectations: An Assessment of Thomas Sargent's Achievements (Cambridge University Press, 1998), waarvoor zij de Gunnar Myrdal-prijs ontving, en Science Bought and Sold: The New Economics of Science (University of Chicago Press, 2002, samen met Ph. Mirowski). Zij is tevens mede-redacteur van de Journal of Institutional Economics. Recentelijk zijn haar onderzoeksinteresses uitgebreid naar gedragseconomie, experimentele economie en economisch beleid. Esther-Mirjam Sent is in 1994 gepromoveerd aan Stanford University in de Verenigde Staten.

Ziektekostenverzekering

Omdat we massaal blijven zitten, voelen verzekeraars nauwelijks prikkels

De nieuwe ziektekostenpolis is weer in de (elektronische) bus gevallen. We kunnen dus weer veranderen van ziektekostenverzekeraar. Naar verwachting zal slechts rond de 6 tot 7 procent van de mensen dat doen. Omdat we massaal blijven zitten, voelen verzekeraars nauwelijks prikkels.

Verzekerden durven geen risico’s te accepteren. Als je mensen vraagt of ze bereid zijn om honderd euro eigen risico te nemen tegen vermindering van honderd euro premie, dan wil meer dan de helft dat niet. Opmerkelijk, want het saldo is in het slechtste geval nul en in het beste geval honderd. Ze lopen dus geen risico. Oftewel, de keuze is niet rationeel.

Verzekerden laten zich ook misleiden door de manier waarop de keuze voor aanvullende pakketten wordt gepresenteerd. Stel, je biedt een eerste groep mensen een basisverzekering plus aanvullend pakket aan en laat ze wegstrepen wat ze niet willen. Stel, je biedt een tweede groep mensen een basisverzekering en laat ze aanvullen wat ze erbij willen. Dan eindigt de eerste groep met een groter pakket dan de tweede.

Verzekeraars weten dat mensen beducht zijn voor risico, dat ze niet graag veranderen en dat het lastig is om alternatieven te vergelijken. Laten we het voor hen deze decembermaand eens iets minder makkelijk maken.

En dan heeft het Arnhemse meisje Loesje nog een speciaal verzoek: ‘Kan ik me ook aanvullend verzekeren tegen liefdesverdriet?’

Deze column verscheen ook op Voxweb

Fit

Esther-Mirjam schreef onder meer: Fit, verbeter de conditie van uw organisatie


Volg Esther-Mirjam ook op Twitter

Geef een reactie

Laatste reacties (58)